دست به آب مي بندم، زير سايه هاي خشكيده بيد
سنگهاي سرخ رود، چسبيده به انتهاي دشت
مرا به تمناي باد، امان از تو مي گيرند.
اي آفتاب سنان و تير، از لابه لاي شاخه هاي خشك
تو را به ابر خواهم داد.

پينوشت:
امشب بعد از مدتها اخبار شبكه يكو ديدم، يك گزارش در مورد كودكان سرطاني حالمو دگرگون كرد، ياد اميد افتادم، ياد بچه هاش افتادم، متاسفانه دلم واسه اونجا تنگ شده. از همه بيشتر ياد محمدرضا
واي دلم چقدر واسش تنگ شده، دلم ميخواد به خاوادش زنگ بزنم ولي روم نميشه. يادت بخير خرزوخان ...